Je winkelwagen is momenteel leeg!
Een emotiehuis – De kleurenmonsters krijgen een thuis
Er zijn van die creatieve uitspattingen waarvan je denkt: “Dat doe ik even tussendoor.”
Spoiler: dit is er géén van.
De Kleurenmonsters krijgen een huis (en ik blijkbaar ook een nieuw levensproject)
Alles begon met de Kleurenmonsters van Anna Llenas — die kleine, emotievolle wezentjes die een plekje in ons gezin veroverden. Ik haakte ze allemaal, stuk voor stuk. Met beweegbare armen, benen, expressieve oogjes… en ja, ook met véél liefde en waarschijnlijk iets te veel koffie.
Toen ze klaar waren, dacht ik: “Wat nu?”
In een doos steken voelde als een emotionele gevangenisstraf.
Rondslingeren door het huis was dan weer een existentiële nachtmerrie voor mijn innerlijke ordezoeker.
Gelukkig heb ik een zoontje met meer verbeelding dan praktische bezwaren.
Hij zei: “Mama, ze hebben een huis nodig.”
En daar ging mijn brein – popcornmodus aan.
Een Kallax als droompaleis voor onze kleurenmonsters
Met een Ikea Kallax-kast als startpunt (want waar anders beginnen moderne sprookjes?), begonnen we aan ons plan. Een echt plan van het emotiehuis
Samen tekenden we een kladje: welke kamers moest het huis hebben?
De indeling was… laat ons zeggen… creatief.
Maar wie ben ik om de stedenbouwkundige plannen van een kleuter in twijfel te trekken?
1 slaapkamer voor 7 monstertjes? Prima.
Een picknickplek in de living? Tuurlijk.
Een speelkamer op het dak? Logisch, toch?
En eerlijk — ik geniet er zó van om te zien hoe mijn kinderen hun ideeën gewoon laten opborrelen. Even voor de duidelijkheid: ik wil toch maar even subtiel de stempel “mensen met ASS hebben geen fantasie” in de vuilbak gooien.
Hop, met de rest van het karton mee. Oh nee wacht, dat karton heb ik nog nodig…
Sloopwerk en liftplannen in het emotiehuis
Eerste stap: de leefruimte en keuken verbinden.
Dat betekende dat het middenpaneel van de Kallax eraan moest geloven.
Laten we dat toch even door die monsterjes zelf doen.
Die kleurenmonsters zijn sterker dan ze eruitzien! 💪
Maar ja, toen kwam het volgende probleem.
Ze konden niet telkens op elkaar klimmen om naar het eerste verdiep te gaan (veiligheid eerst, ook in de fantasiewereld).
Dus wat doe je dan?
Juist ja: een lift bouwen.
Want alle kleuters houden van liften.
Of niet?
Even nadenken hoe we dat zullen aanpakken… Tot de volgende!
Een reactie achterlaten