Je winkelwagen is momenteel leeg!
Emoties in het poppenhuis
/ over emotieregulatie
Emoties zijn ingewikkeld. Voor kinderen met autisme misschien nog nét een tikkeltje meer — en eerlijk? Ook voor ons volwassenen blijft het soms een raadsel.
Wat voel ik? Wat voelt die ander? En… moet ik dat eigenlijk allemaal weten?
Als mama met autisme weet ik hoe overweldigend gevoelens kunnen zijn. Ik voel ze niet een beetje, ik vóél ze helemaal. Maar er betekenis aan geven, of er goed op reageren — dat is vaak het moeilijkste stuk van de puzzel.
Thuis leidde dat geregeld tot kleine (of grote 😅) emotie-uitbarstingen, waarbij niemand echt wist wat er precies aan de hand was. Tot de Kleurenmonsters in ons leven kwamen — het prachtige werk van Anna Llenas.
Die kleurrijke wezentjes gaven ons iets magisch: taal voor gevoelens. Ze brachten rust bij onze kinderen, inzicht bij ons als ouders, en zelfs wat humor in de chaos.
Vanuit mijn ervaring als leerondersteuner én vooral als mama ontdekte ik hoeveel kracht er schuilt in zulke eenvoudige, visuele hulpmiddelen.
Hier lees je de kleine verhalen over de moeilijke momenten, wat we probeerden en wat we tot nu het beste werkt voor ons. Ik ben heel nieuwsgierig of er dingen herkenbaar zijn, of welke dingen jullie al uitprobeerden.
Blogverhalen over emoties en kleurenmonsters
-
December met kleuters en ja… Sinterklaas!
-
Busy book – een Halloween feestje
-
Een emotiehuis – De kleurenmonsters krijgen een thuis