Van chaos naar zingend de week beginnen

“Morgen.” “Gisteren.” Twee woorden die in de wereld van mijn kleuters ongeveer hetzelfde betekenen als “ooit”. Want alles wat al is geweest = gisteren. En alles wat nog moet komen = morgen.
Een logica die soms best charmant is — tot je hoort:

“Ik wil NU dat feestkleedje aandoen. Neen, NU mama.” Oh help het is maandag en het feest is pas zondag.

Zo begon mijn zoektocht naar een voorspelbaar weekschema.
Eentje dat zou helpen om de dagen wat duidelijker te maken, en die betekenis geven aan, “neen, niet vandaag, pas zondag”
Niet alleen voor de kinderen, maar ook voor mijzelf, want eerlijk: structuur is soms ook mijn reddingsboei.

Enkele weken leek het weekblaadje te werken, alleen… de volgende uitdaging kreeg ik er niet ingepast.

De eetmoeilijkheden slepen al even aan, maar nu kwam er plots dat moeilijke besluit: een ziekenhuistraject. Twee dagen per week in het ziekenhuis met onze zoon, terwijl onze dochter alleen naar school ging. Oh, correctie: mijn man bracht haar hoor, ze was gewoon zonder broer naar school. 

We wisten meteen dat dit veel van ons allemaal zou vragen.
Veel flexibiliteit — niet meteen mijn best ontwikkeld talent.
Er is wel creativiteit en daar kunnen we wél wat mee. En beelddenken, dat hebben we in overvloed.

Dus besloot ik van die uitdaging iets speels te maken.
Met het “weekversje” in gedachten opende ik Canva.
Maandag kreeg een maantje (en dus een gele achtergrond, want ja, de maan is geel, toch?).
En zo ging ik verder: dinsdag, woensdag, donderdag… een beetje knippen, lamineren, nog meer knippen…
Het voelde goed om iets tastbaars te maken dat houvast zou brengen.

Mijn zoon kwam nieuwsgierig kijken als de lamineermachine begon te zoemen.
Hij knipte enthousiast met me mee, alleen… zijn enthousiasme duurde niet lang. Terwijl ik dacht dat we structuur aan het bouwen waren, veranderde ons huis in een kleine vulkaanuitbarsting.

De schaar ging dwars door mijn zorgvuldig gemaakte kaartjes.
Snel grijpen, schaar hoog wegleggen, mijn armen vormden een warme knuffel.
Even diep ademhalen.
Terwijl een deel van mijn brein dacht: laten we “de vloer is lava” spelen, wou het overgrote andere deel toch eerst achterhalen wat ik niet had gezien, maar ik vond het niet. 

De volgende dag stapte ik naar de juf, om het weekschema door te nemen en de documenten van de ziekenhuisschool af te geven.
Tijdens het gesprek moest ik plots erg lachen — want daar hingen ze, in de klas: exact dezelfde weekkaartjes als de mijne. Alleen… de kleuren klopten helemaal niet. De maan is niet geel, die is rood…

Toen ik het hele verhaal vertelde, stuurde de juf een berichtje naar alle ouders:

“We oefenen deze week op de dagen van de week. In alle klassen gebruiken we dezelfde kleuren, dat is handig voor jullie kleuters!”

Zo een simpele aanpassing in mijn Canva-sjabloon — maar duidelijk een wereld van verschil bij ons thuis. ’s Avonds kreeg ik een dikke duim van mijn zoon: “Mama, je was helemaal fout hè! Maar nu is het goed!”

En zo kwam ons nieuwe weekschema tot leven.
Een groot bord waarop we vrolijk het versje meezingen. “Maandag zwaai ik naar de maan, dinsdag zie ik dino staan, woensdag gaat ….’”.  Elk gezinslid heeft een rij. Zo werd voor iedereen zichtbaar wanneer broer naar het ziekenhuis moet, wanneer zus met papa vertrekt, en wanneer onze twee schatten samen in de fietskar naar school hobbelen.

Elke dag verzetten ze de pluim naar de dag van vandaag — een klein ritueel dat zoveel rust brengt. En ja we vergeten die pluim af en toe, maar ze is er altijd als we hem nodig hebben.

En ook nog… Onze dochter kent nu al alle dagen van de week. Trots op haar.
Zonder die ziekenhuisuitdaging hadden we dat misschien nog niet samen ontdekt.

Dus aan alle ouders die ook zoekende zijn naar wat meer voorspelbaarheid:
Ik wens jullie een weekoverzichtje toe dat rust brengt in de chaos. 

Hier vind je alvast de weekkaartjes die wij gebruiken — misschien helpen ze ook bij jullie thuis, om de dagen een beetje voorspelbaarheid te geven.